سلام و ادب

سلام،اولین واژه ادب

سلام ،چراغ سبز آشنایی است. وقتی دو نفر به هم می رسند،نگاه ها كه به هم می افتد،چهره ها كه رو در رو قرار می گیرد،نخستین علامت صداقت و مودت،«سلام دادن» است و در پی آن،دست دادن و«مصافحه».بنابر این سلام دادن ،از اصول تحكیم پیوندهای اجتماعی است.

رعایت حقوق دیگران

كمتر روزی بر انسان می گذرد كه در آن با حقوق دیگران سر و كار نداشته باشد. این دیگران ممكن است همسر،والدین،فرزندان،خویشان،همسایگان،همنوعان و...باشند،كه هر گروه به نوعی در تكوین شخصیت انسان،تربیت،رفع مشكلات،سلامت و سعادت او نقش حیاتی داشته و دارند و هر یك حقی بر گردن انسان دارند كه بایستی در حد توان خود آن را به جای آورد و حرمت و حدود تمام كسانی را كه با آنان سر و كار دارد،مراعات نماید و هرگز به حریم دیگران تجاوز نكند.

كینه توزی،آفت اجتماعی

كینه توزی و لجاجت، ویژه ی روح های حقیر و همت های پایین است. بر عكس،آنان كه نظر بلند و روح بزرگ دارند،پوزش ها را می پذیرند،از خطاهای دیگران چشم می پوشند و از حق شخصی خویش می گذرد. بلند نظری انسان، عامل محبت دل های دیگران است. برای خود انسان نیز نوعی لذت روحی داردو با عفو و گذشت و چشم پوشی و نادیده گرفتن لغزش های دیگران، می توان دانه های محبت در دل آنها كاشت و به سلامت جامعه كمك كرد.

تواضع،كشاندن مردم به محبت

افتادگی و تواضع و فروتنی، یكی از ویژگی های مردم داری است. كسانی كه این خصلت را دارند ،می توانند مردم را دور شمع وجود خودشان جمع كنند،آن گونه كه پیامبر خدابود و انجام می داد. تكبر،پشت انسان ها و زیر پایشان را خالی می كند و مردم،از پیرامون افراد مغرور و متكبر و خود خواه،پراكنده می شوند. بر عكس، تواضع مردم را به محبت و عنایت و حمایت می كشاند.

صله رحم،ارتباط قوی تر

خویشاوندان،همانند شاخ و برگ درختان ، ارتباط شان با هم طبیعی است و قطع رابطه و رفت و آمد میان اقوام،عارضه ای ثانوی، بیماری اجتماعی و «آفت خانوادگی» به حساب می آید.روشن است كه قطع این رابطه،سردی و كدورت و جدایی دل ها را در پی دارد.سلام كردن و جویای حال شدن ،ارتباط بین قوم و خویش را بیشتر و قوی تر خواهد كرد.

عیادت بیمار، نمونه ی اخلاقی

از نمونه های بارز اخلاق معاشرت،رفتن به عیادت بیماران است.چه در شهری كه هستیم،چه با سفر به شهری دیگر،چه بیمارانی كه از خویشاوندان و فامیل اند،چه آنان كه دوست و آشنایند،و چه حتی عیادت بیماران غریب و بی دوست و آشنا!

تندرستی از نعمت های ناشناخته الهی است.آنكه بیمار می شود،چشم به راه دیدار و سركشی و احوال پرسی دوستان و بستگان است و از حضور آنان خرسند می شود.

مردم آزاری،مانع بزرگ

صفت ناپسند مردم آزاری مانع بزرگی برای ایجاد ارتباط با دیگران است.فرقی نمی كند كه سلب آسایش و آزار رسانی با حرف باشد یا عمل،مادی باشد یا روحی،برای فرد باشد یا جمع،شخصی باشد یا دولتی ،در خانه باشد یا در اجتماع. مردم آزاری به هر صورت اثرات منفی خودش را بر جا می گذارد.بعنوان مثال:آلودگی محیط زیست به هر شكل،ایجاد آلودگی صوتی،دیر وقت به مهمانی رفتن و ایجاد مزاحمت برای همسایگان و.....

خانواده ، اولین و بهترین آموزشگاه

خانواده اولین و بهترین مكان برای تربیت و آموزش ماست. اگر ما از همان كودكی نظم،صداقت،بردباری و نیكوكاری را از خانواده یاد بگیریم،می توانیم در بزرگسالی به عنوان انسان شایسته ای ،در جامعه ظاهر شویم. هم صفات خوب وهم صفات ناپسند، در خانه پایه ریزی می شود. وضع ظاهری و طرز لباس پوشیدن،سلام و احوالپرسی كردن،طرز صحبت كردن و غذا خوردن،رفتار با دوستان و همسایگان و...را در خانه و از خانواده می آموزیم.